blog.izzetarpaci!

neler oldu neler bitti

izzet arpaci — Fri, 05 Sep 2008 16:05:38 +0000

çok uzun zaman oldu yazmayalı. ya da yazamayalı.
yazayım dedim. kişisel de olsa bir şeyler karalayayim dedim.
baştan söyleyeyim duygusal bir yazı akışına kurban gidebilirsiniz. keza kendimi çok da sağlıklı bir bünyede hissetmemekteyim. allahtan buranın bütün hakları bana ait ve ben ne yazarsam onu okumak zorunda kalıyorsunuz.
buda egoma yarasın.

geçen bir ay içinde. (iyi zaman geçmiş yalnız. tebrik ediyorum kendimi.)
neyse geçen bir ay içinde neler yaptım onlardan bahsederek başlayayım.

uzunca olabilir, hakkıyla bir yoğunluk atlattık çünkü

TTNet’e İş Yerim bannerlarını yaptım. kısa sürede bittiler. keyifliydi. az da olsa detaylıdı. içime sindi yani.

yine temmuz ayı içerinsen Readers Digest‘a çok fazla güzelce klik alan işleri yaptım. geri dönüşleri formatları gereğide çok başarılıydı. iş içinde yer alan bütün arkadaşlarımı ve özellikle Recep abimi selamlıyorum.

sonracıma, Aygaz‘a yapılan ama yayınlanmayan da bir iş yaptım. yapmış oldum, yeri geldi tecrübe edindim. selamlıyoruz buradan.

hızlı hızlı yazayım;
Readers Digest’a yine başarılı bir iş daha yapıldı ki, klik oranları görülmeye değerdi

Aygaz‘dan devam edelim.

Turk.Net’in kampanyasına yapılan işleride unutmamak lazım. bu tip işler story board desteği ile olduğu için hem çok kısa sürede çıkıyor hemde daha fazla müşteri memnuniyetiyle. bunuda öğrenmiş oldum. insan’ın büyümeside güzel bir olay. sürekli yeni bir şeyler öğrenmek. durmalıyım. susmalıyım.
sustum.
devam.

ipzgia 2008 sitesi elimden geçti, çıktı, bitti, gitti. yayında. yayın hayatında başarılar dileriz. iş, yine müşteri bazlı revizelerle meydana çıkmıştır. çok mutlu olduğumu söyleyemeyeceğim. her tasarımcı gibi özgür bırakılmayı tercih ederdim

bezoone‘un banner dünyasına kazandırdığı harika iş qu.be bannerı bilirsiniz. bilmeyenlerde öğrenmiş olsun işte qu.be bannerlardan 300×250 ve 250×250 olarak efes basketbol kampanyasına boyut uyarlaması adı altında katkıda bulundum. mutluyum.

regnum… bargylia ve astrum towers projeleri için çok iş yaptık ama son olarak yaptıgım iki iş 300×600 olanlardı. mutluyum. evet.

demokrat parti‘yi de unutmamak lazım. yine tamamen storyboard destekli işlerdir.

naklenfutbol.com işi ve burada yazamayacağım citi bank işi de son yaptığım işlerin kabasıdır.
anlaşılabileceğini düşünerek yazmadım ama burada belirtemeyeceğim işlerde elbette var. bu kadarıyla bitti sanılmasın.

şuan ise alfa romeo için çalışıyoruz. çalışmalar devam ediyor. mutluyum, keza güzel bir iş çıkacak.

işleri geçtiysek kendimden bahsedeyim.
yakın bir zamanda check-up’a gireceğim. içimde korku var bu yüzden. ne çıkacak, neler gelecek başıma daha bilmiyorum. ama geçen hafta pazar gecesi eskişehirde acil’e yüksek tansiyon sebebiyle kaldırılınca bu check-up’ın zamanının geldiğini anladım. kalp malp’te çıkar bende kesin.
neyse iç karartmadan yola devam.
ama bu konuyla ilgili söylemeden edemeyeceğim bir şey daha var. yumurta’yı fazla kaçırmayın. çünkü sırf fazla protein ve kilo almak uğruna günde 8 tane yumurta yiyen ben 1 hafta sonra kendimi hastane odalarında buldum.
dikkat yani

aslında yazmak istediğim o kadar şey varki, o kadar birikmiş ki içimde yazmaya yazmaya şimdi anlatmak istediklerimi ifade edebilecek kelimeleri bulmakta zorlanır olmuşum.

yarın yine yazacağım. sonra yine. sonra yine.
şimdi hem bu sayfadan, hem kendimden kaçmak istiyorum.
cuma bu gün. biraz dinlenmek için haftasonu planları yapıyorum.
mutlu olmak için çabalıyorum, ki oluyorum. tebrik ederim kendimi.

selametle.

öğrenme tarzınızı öğrenin…

izzet arpaci — Mon, 21 Apr 2008 07:23:33 +0000

öğrenme tarzımızı nasıl tespit edebiliriz?bu konuda sizlere yardımcı olacak bir test bulunmaktadır. bu testi çözdükten sonra açıklama bölümünü mutlaka okuyun. testte çıkan sonuçla açıklama bölümündeki bilgiler paralel ise baskın öğrenme sisteminizi tespit etmişiniz demektir.bazı insanlarda görsel, işitsel ve dokunsal bölümlerin puanları eşit çıkabilir. ya da iki sistem eşit çıkabilir. bu, eşit olan sistemleri de aynı oranda kullandığınızı gösterir.ayrıca bu sistemlerden hiçbirin bir diğerinden kalite olarak düşüklüğü ya da yüksekliği gibi bir durum söz konusu değildir. her bir sistemin kendine göre avantajları ve dezvantajları bulunmaktadır. bununla birlikte her bir sistemi geliştirmek mümkündür.testi nasıl yapmalı?

(more…)

dünyanın en küçük kızı

izzet arpaci — Tue, 08 Apr 2008 13:10:16 +0000

hindistan’da yaşayan 15 yaşındaki jyoti amge adlı genç kız, 38 santimlik boyuyla dünyanın en küçük kızı ünvanını elinde tutuyormuş. telegraph gazetesinin haberine göre sadece 5 kilogram ağırlığında olan amge’de akondroplazi adı verilen bir çeşit cücelik hastalığı bulunuyormuş.
vay be…
kendileri şöhretinden memnunmuş. tebrik ediyoruz güzel karakterini

nagpur kentinde yaşayan amge, hastalığından rahatsız olmak bir kenara, durumun yarattığı şöhret’ten son derece memnun olduğunu söyleyip duruyormuş çevresine.

gittiği lisede, sınıfın en önünde minyatür bir masası varmış. aktrist olmak istiyormuş.
vay be…
bir de kendisinin hintli pop şarkıcısı mika singh’le birlikte hazırladığı bir pop albümü de varmış. dinlemek istediğimden pek emin değilim
cleopatra stratan yeter bana :)

ufak velet cleopatra stratan

izzet arpaci — Mon, 07 Apr 2008 02:58:01 +0000

6 ekim 2002 doğumlu bu küçük hanım kızımız. adı da cleopatra stratan. daha 3 yaşındayken yapmışlar ilk albümünü. buda çıkış parçası.
çok tatlı maşallah demekle birlikte söylemeden edemeyeceğim şeyde allah ailesine de akıl fikir versin derim.
ve rahatlarım.
öperiz yanacıklarından.

buyrun parçasının adı ghita; oda sizlerle efenim.

WPvideo 1.10

buda orjinal ingilizce versiyonmuş.

WPvideo 1.10

vektör, pixel ve dpi hakkında

izzet arpaci — Sun, 23 Mar 2008 16:56:34 +0000

vektör nedir?
vektör yönetimi pixel dışında farklı bir grafik çizme yöntemidir. vektör matematiksel eğrilerdir. vektörel çizimler yüksek kalitede baskı edilmesini sağlamaktadır.
4 farkı nokta düşünün ve araları çizgiyle birleştirilmiş. işte size bir kare. ve noktayı değiştirdiğiniz, taşıdığınız şekli alır. pixelleşme, yani halk arasındaki tabirle kenarlar fayans görünümünde olmaz.

peki pixel nedir?
kücük noktalardır. en küçük noktadır. bu noktalar birleştirilerek resimler, grafikler elde edilir. sabittir. resmi yada grafiği büyütmek istediğinizde görüntü bozulur. çirkin olur. o yüzden pixel formatta çalışırken, hangi boyutta hazırlık yapmanız gerektiğini bilmelisiniz.

“dpi” nedir ve nasıl çalışır?
“dpi”, grafiklerin netlik ve kalite ölçümünde kullanılan bir yoldur. “dpi” sayısı arttıkça, resmi oluşturmak için daha çok “dot” kullanılıyor demektir. ve bu resmin daha detaylı ve kaliteli basılmasını sağlamaktadır. ayrıca pixel sayısının artması, dosya boyutunun artmasına sebep olmaktadır.

düşük: 72 dpi
orta: 200 dpi
yüksek: 600dpi

olarakta numaralandırabiliriz.
ne de iyi yaparız.

tasarımcı bunları bilmeli

izzet arpaci — Sun, 23 Mar 2008 16:46:37 +0000

tasarım işi ile uğraşıyorsanız ve müşterilerinizle problemleriniz varsa bu yazıyı okuyun derim. 10 madde var ve inanın hemen hemen hepsini yaşamışsınızdır.
alın size 10 madde…

mark w. lewis abi tasarımcılara en çok söylenen 10 yalanı paylaşmış. bu maddelerden en az bir yada bir kaçı eminizki başınıza gelmiştir.
özellikle freelance işlere yeni başlayanlar bu maddeleri çok dikkatli okusunlar çünkü sürekli karşılarına çıkacak!.
bakalım neymiş bu 10 büyük yalan.

1- bunu bizim için ucuza yada ücretsiz yap, bir dahakinde telafi edelim!

saygın hiç bir iş sahibi, daha sonra ödenmek üzere yada ücretsiz olarak emeğini ve zamanını vermez.
bir tesisat ustasına “bu seferlik lavaboyu bedava ver ve yerine monte et, bir dahaki lavabo ihtiyacımızda telafi ederiz!” dediğinizi hayal edebiliyoırmusunuz ?
bu tip müşteriler muhtemel bir sonraki işte zaten sizi aramayacaklardır.

(more…)

taklit edin

izzet arpaci — Sun, 23 Mar 2008 16:38:30 +0000

tasarıma yeni merak salmış arkadaşların, daha yolun başında olan arkadaşlara söylediğim bir laftır. “taklit et”…
etki geliştir kendini. göz bu şekilde aşinalık kazanır, pratiklik kazanır, renkler kavranır.
etki, tepsin.
ama sonra, acele etmemek lazım.

en basit örnekle ifade etmek istersem;
bir sitenin menüsü bile can damarıdır, nereye, nasıl yerleştirmek değil. kullanıcı nasıl ve nerede daha kolay kullanım sağlar düşünülmelidir.
bunun yüzlerce menü düzenini inceleyerek, taklit ederek öğrenebilirsiniz.

bunu birde şu sebeple söylüyorum aslında.
yeni başlayan arkadaşların bir çoğunun gördüğü tasarımların, beğendiği işlerin yanında sönük grafikler çıkarmasındaki şikayetlerden. yani “neden yapamıyorum” sorusunu kendilerine sormalarından.
kendinizi geliştirmelisiniz sevgili arkadaşlar. bunun için taklit etmelisiniz.
varolan hazır şablonları düzenlemelisiniz. inatçı olmalısınız bu konuda.
sonra zaten bir gün bir bakmışsınız, zaten işi tamamen siz çıkarmışsınız.

bir de, bir de bu yazı kesinlikle direk tasarımcı olarak doğanlar için değil, sonradan hevesle olmak isteyenler içindir. orta not olsun bu da.
ve evet tasarımcı olunmaz, doğulur. sınırları zorlamamakta gerekir. ama içinizdeki dahi’yi de test ederek çıkarabilirsiniz.

ufkunuz geniş olsun.
gönüller ferah.

doğru renkleri bulmak

izzet arpaci — Sun, 23 Mar 2008 16:21:24 +0000

gözü artık aşmış tasarımcılar bu konuda fazla zorlanmazlar. kafalarında birden fazla rengi harmayanlayıp, doğru renkleri bulmada neredeyse mükemmeldirler. ki zaten hayranlıkla izleyip beğendiğimiz bir çok tasarım öğesi bu insan kişilerinden fışkırmıştır.
elbette tebrik ediyoruz.

ama benim esas bahsetmek istediğim ise o renkleri bulmakta zorlanan arkadaşlara önereceğim bir kitaptır. yani The Big Book of Color in Design ‘dan bahsediyorum.

kitap içerisinde hem başarılı tasarım örnekleri var hemde kullandığınız renklerin cmyk baskılı örnekleri var.
şiddetle, istekle ve kesinlikle öneriyorum.
dikkate alınız, kırmayınız beni.

hemen 23,10 usd’ye temin etmek istiyorum diyen arkadaşları ise buraya davet ediyoruz.
david e. carter abiyede emeği için teşekkür ediyoruz.
öperiz.

helal blog, ya allah bismillah

izzet arpaci — Sat, 22 Mar 2008 23:31:16 +0000

merhaba dünya.
merhaba uçan kuş, selam dağdaki serçe, günaydın sevil teyze, günaydın herkese.

açtım efendim, açtım nihayet. simto sağolsun, baskısı işe yaradı. teşekkürlerimizi uçuruyoruz buradan, kucak dolusu.
öncelikle bir şey söylemek istiyorum sevgili okur, türkçe’ye çok dikkat eden biriyim esasında. belki abartılacak kadar, ama kendi kişisel sayfamda biraz taviz verip cümle başı büyük harfleri kullanmıyorum. yok yok hayır shift ve caps tuşum kırılmadı, kendi tercihim, saygı duyduğun için teşekkür ederim.
çok incesin.

bu blog’ta kendimle ilgili, işlerimle ilgili, grafikle ilgili, çok bilgili, serdar bilgili.
öyle işte.
öperim sizi.

şizofren düşlerim

izzet arpaci — Thu, 23 Mar 2006 13:08:47 +0000

yeni bir sayfa gibi çevirmeye ant içmiş, öğrenmeye yemin etmiş düşlerin gibi… gerçek kalan yanlarıma nazaran, daha içine kapanık bir kız çocuğunu bağrına basıyormuşsun gibi davran…
ve beni oku…
satır satır işle benliğinin her hücresinde…
ve yaz beni…
tekrar tekrar…
okur gibi…”

…dedi…
ben ise sustum…
sanırım ağladım…

devam etti…

“sev beni… deli gibi sev… düşünmek için değilde, yaşamak için değilde… sevmek gibi değilde… ölümüne sev beni… öyle yaz beni…”

ellerini tuttum…
göz yaşlarım damlarken, umursamadım düşünmeyi ve düşlemeyi…
şehir şahit oluyordu parçalanan yanlarımıza…
ellerimizden tutuyordu ara ara…
o bana bakıyordu…
ben ağlıyordum…
sanırım…
susması bekliyordum…

susmadı…

“hangi sözlerin cesareti kabul edilir, gözlerinin hapsinde.. hangi cümlem özgürlüğe açılır bedeninde…
ben senin olurum…
sen bende kaybolursun…
düşün beni caddelerin yağmur damlalarından kaçırılmış kuru soğukluğu üstünde… öyle yanlız bir ömrün üzerine basılan acı dolu hikayeleri var dilimde… dinler misin beni? anlar mısın ben gibi? ölebilir misin ben gibi?”

ağladım…
şehir ağladı…
sonra düşlerim dağıldı…
düşleri içinde ben eridim…
avuçlarından aktım…
göz yaşlarımı bıraktım geriye döndüğümde görebileceğim mesafede…
ışıklar kapandı…
karanlık diz boyu…
kalbim…
toprağın olmuştu…

…anlattım…
“sevemem seni… seni özgürlüğünde hapsedemem içimde bir yerlerde… düşlerimde kabul edemem gözlerini… sözlerin olamam ifadende gizleyeceğin.. rüyalarımda kaybedemem seni…
kalbim başkasının esiri… sende duy sesimi..
git, gideceğin yerin toprak olmayacağı belli…
sev… içinde sakladığın asude eserini…”

sustu…
yorulmuştu…
ellerinden bıraktı çocukluğumu…
vazgeçmişti düşlerinden…
benden…
öyle basitti sevgisi…
o kadar yalandı düşleri…

sonra aklıma “toprak” geldi…
en çok o sevmişti beni…
hiç vazgeçmediği düşleri vardı ellerinde… ellerimin bitişiğinde…
gözleri vardı.. yeşil bir umuda gizlenmiş geleceği vardı…
en çok o özlüyordu beni…
ve ben onu yazıyordum… okur gibi, tekrar tekrar seviyordum…
en iyi o anlardı beni…
en çok o bilirdi rüyalarımdaki düşüşlerimin perde arkası kabuslarını…
o anlatırdı beni bana…
ben susardım…
o ağlardı…
o ağlardı…
ben onu yazardım…

toprak! çok özledim seni…
çok oldu sen gideli…
ve ben öleli…
alışamadım…
düşlerim gömüldü gömüleli..
düşüşlerim biteli…

istesem…
…ve sen dönsen geri…
dönebilse gözlerin…
düşlerim dışında koklayabilsem seni…
öyle uyusam…
ve seninle uyanmasam…
o kadar özledim seni…
o kadar öldüm…
sen gittin gideli…
..ve ben…
bittim biteli…
© İzzet ARPACI / 23.03.2006